Kleurrijk Rajasthan Bekijk fotoreportage

Kleurrijk Rajasthan

Woensdag 12 december 2012

Nog maar eens zeer vroeg kunnen opstaan omdat ‘madam’ olifanten wenste te zien. Meer bepaald de ‘Elephant Pride’, het prepareren van de olifanten vooraleer zij met hun begeleider de tocht maken naar Amber Fort om er de toeristen tot aan het fort te waggelen.

Om deze voorbereidingen te mogen meemaken moest er al om 5u45 vertrokken worden. Brrr! De lokale autoriteiten hebben een soort van minidorp laten bouwen met stallen voor de olifanten en een huisje voor de begeleiders die er soms met de hele familie wonen. De olifanten zijn trouwens eigendom van rijke inwoners van Jaipur die een dikhuid om religieuze redenen aankopen. Met een aankoopprijs van 30.000 USD en een gemiddelde kost voor onderhoud van 100 USD per dag is dit inderdaad niet voor iedereen weggelegd. Het was een leuke ervaring.

Na het bezoek aan de olifanten ging het terug naar het hotel voor een warme douche – wat was het koud die ochtend – en een stevig ontbijt om vervolgens Amber Fort en het oude centrum van Jaipur te bezoeken.  Voor een stad van 4,5  miljoen inwoners viel Jupair ons eigenlijk een beetje tegen. Amber Fort is het mooist vanaf de buitenzijde. Het interieur stelt niet zoveel voor. Het City Palace is een mooi paleis maar laat geen blijvende indruk achter. Het meest gefotografeerde gebouw is het Paleis der Winden (Hawa Mahal). Het is niet meer als een brede gevel van waarachter de haremvrouwen naar buiten konden kijken zonder gezien te worden.

Jaipur wordt ook wel de roze stad genoemd. Het roze is in feite terracotta en bepaalt het stadsbeeld helemaal niet.

Het hotel waar wij logeerden – Trident Jaipur – was wel een toppertje. De kamers waren goed maar vooral de kwaliteit van de keuken (Italiaans restaurant!!) en service waren van het beste niveau tot nu toe.

’s Avonds at ik een heerlijk stukje heilige koe. Op veel locaties serveert men om religieuze redenen zelfs geen varkens- en/of rundsvlees. Diegenen die mij kennen weten dat alle religies mij ijskoud laten. Dus dit stukje rund werd met veel smaak genuttigd.

 

Donderdag 13 december 2012

In de voormiddag bezochten wij op eigen initiatief – zonder gids maar wel met onze trouwe chauffeur – het Fort van Jaigarth. Dit bij de Indiërs populaire fort – er waren nauwelijks toeristen – torent boven Amber Fort uit en levert er een heel mooi zicht op. Jammer genoeg was het vrij mistig zodat de vergezichten beperkt waren. Dit dankzij de hevige sneeuwval in de Himalaya een paar dagen eerder.

’s Middags lunchten wij in het lokaal restaurant ‘The Peacock’ waar wij de beste curry van de reis aten en dit aan de laagste prijs. 1050 roepies of +/- 17 euro in totaliteit voor een soep, curry, koffie en frisdrank per persoon.

Na de lunch ging het per wagen naar het station en aansluitend per trein “Ranthambore Express” naar Jodhpur, de blauwe stad. Het werd een lange en vervelende rit van ruim 5,5 uur waardoor wij pas na de klok van tienen in Jodhpur aankwamen.  Gelukkig duurde de rit naar ons hotel slechts een kwartier.

Raas hotel! Een absolute parel en veruit het beste waar wij in India logeerden. Achter een simpele gevel ligt een echt paradijs. Moderne luxe in een authentiek decor met zicht op het fort. De gedachte dat wij de volgende ochtend om 9u30 moesten uitchecken maakte ons helemaal niet vrolijk. Op het dakterras van het restaurant lag een trendy bar waar wij voor het slapen gaan nog een paar Corona’s dronken. Heerlijk gekoeld en in gezelschap van een bende polospelers uit het UK, de VS en Australië.

 

Vrijdag 14 december 2012

Na een heerlijke nacht wakker worden met de boodschap dat mijn clubje Zulte Waregem heeft ingeblikt met 0-5 toverde spontaan een grote glimlach op mijn gezicht. Het ontbijt in het zonnetje maakte het humeur alleen maar beter. Alleen jammer dat wij hier niet langer konden verblijven.

Het Mehrangarh fort gaat door als het mooiste van India en, eerlijk gezegd, was het bezoek best de moeite met bijkomend een fantastisch zicht op de oude blauwe stad. Slechts een klein gedeelte van Jodhpur kan aanspraak maken op de titel blauwe stad. Het rare is dat veel huizen van dichtbij wit lijken terwijl van een afstand duidelijk is dat de gevels wel degelijk blauw zijn. Idem voor ons hotel waarvan ik dacht dat de bovenste verdieping wit was. Vanop het fort heb je een mooi zicht op het zwembad van het Raas hotel met een blauwe bovengevel.

Hierna ging het richting Udaipur met een tussenstop aan de Chaumukha tempel , de mooiste tempel van India. Weerom had de gids niet gelogen. Na een rit van 3,5 uur kwamen wij toe aan de witte marmeren tempel met maar liefst 1.444 zuilen waarvan er geen 2 gelijk zijn. De tempel bleek vooral populair bij pas gehuwden. Tijdens ons bezoek van 45 minuten zagen wij verschillende koppeltjes passeren.

Na het tempelbezoek reden wij nog 2 uur tot Udaipur, de witte stad die niet ongeloofelijk wit blijkt te zijn. Er is toch duidelijk iets fout met de kleurperceptie van onze Indische vrienden. Ook hier logeerden wij in het Trident hotel dat deel uit maakt van de Oberoi keten. Je kan het hotel zeer goed vergelijken met dat in Jaipur alleen dat de service daar nog beter was. Wij hadden zeker geen enkele reden tot klagen!

 

Zaterdag 15 december 2012

Laatste culturele bezoek van de reis met het bezoek aan het City Palace. Ik had het eerlijk gezegd wel een beetje gehad met paleizen en forten, maharadja’s en mogul’s. Wij vroegen de gids om dan ook een wandeling te maken door de oude stad vooraleer het paleis te bezoeken.

Voor de zowat vierde keer bezochten wij een lokale groentenmarkt. Het kleurenpallet gevormd door de groenten en de kledij van de dames maakt van deze markten één van de meest fotogenieke plaatsen van India.

De gids had door dat hij ons niet meer lastig moest vallen met de namen en data van alle heersers die aan het paleis hun bijdragen hadden geleverd. Grappigste stuk was van een replica van een paard met een olifantenslurf als masker. Omdat het lokale leger veel meer paarden bezat dan de tegenstander kregen de paarden zo’n nepslurf aangebonden. Vanop een afstand dachten de olifanten van de tegenstander - omwille van hun slechte zicht - namelijk dat zij te doen hadden met babyolifantjes en trokken zo niet ten aanval. Deze truck werkte niet vanop korte afstand. Niet gelogen volgens de gids!

Na het paleisbezoek maakten wij nog een boottocht op één van de 3 meren in Udaipur. Omwille van de voorbije goede moessons stond het waterpijl hoog. Het is als eens anders geweest. In 2009 waren de meren bijna volledig opgedroogd omdat de moesson er de voorafgaande 3 jaar te weinig regen bracht.

Late lunch in het zonnetje aan het zwembad en een boekje lezen. Meer werd er de rest van de dag niet gedaan.

 

Zondag 16 december 2012

Laatste dag van de vakantie. Voormiddag maakten wij nog een wandeling - eindelijk eens zonder gids - tot in het centrum van Udaipur. Laatste fotosessie met al dan niet te betalen vrijwilligers voor de lens van Greet.

Naar goede Indische gewoonte had de vlucht van Udaipur naar Delhi een uur vertraging. Ik denk dat geen enkele van onze lokale vluchten met minder dan een half uur vertraging is vertrokken. Geen nood echter. Onze terugvlucht vertrekt pas om 3u00 ’s ochtends lokale tijd (22u30 Belgische tijd). Er werd ons nog een leuk hotel geboekt waar wij ons konden douchen en omkleden.

Op het moment van dit schrijven vernam ik trouwens dat Genk de competitiewedstrijd verloren heeft waardoor ik met een gerust gemoed kan vertrekken. De goede resultaten van de voorbije 3 weken lagen dus niet aan mijn afwezigheid!

De trip door India & Nepal was voor ons een super ervaring. Je wordt er ondergedompeld in een totaal andere cultuur maar de vriendelijkheid van de mensen – ook al staren ze je bij momenten ongegeneerd met grote ogen aan – is hartverwarmend. De cultuur is enorm rijk en het land is een levend kleurenschilderij. Je reist er bij momenten 50 jaar terug in de tijd. Deze authenticiteit vind je op minder en minder plaatsen in de wereld. Iets minder zullen wij het chaotische verkeer en de vervuiling in de steden missen. Vooral dit laatste moet je kunnen relativeren. Je kan er immers niet naast kijken!

Wij zullen wellicht ooit terugkeren om het  westen en noord-westen te bezoeken samen met Zuid-India.

India, you like it or you hate it! We liked it!!