Oh bella Venezia how I love you so!

Venetië, stad van 1000 kanalen en bruggen; het was de bestemming van onze laatste city trip. Donderdagavond vertrokken wij met Ryanair vanuit Charleroi naar Treviso. Bij aankomst in Treviso staan de shuttle bussen klaar om de passagiers naar Venetië te vervoeren. Een retourtje kost 10 euro per persoon. Na een rit van 45 minuten is de Piazzale Roma de eindbestemming. Vanaf hier heb je de keuze: privé taxiboot naar het hotel of de Vaporetto. Dit laatste is eigenlijk een varende bus. Je hebt de keuze tussen een los ticket of een pas van 12, 24, 36, 48 of 72 uur. Met de boot was het nog een 10 minuutjes tot aan de Rialto halte. De laatste 300 meter tot aan het hotel moesten wij te voet afleggen. Gelukkig reisden wij licht gepakt. Met alle bruggen, trapjes en soms smalle steegjes overwegen zwaar geladen passagiers misschien best de privé taxiboot.

Wij logeerden in het mooie Ruzzini Palace (http://www.ruzzinipalace.com/nl), een echt juweeltje. Dit oude paleis uit het einde van de 16de eeuw werd een paar jaar geleden volledig gerenoveerd en tot hotel omgetoverd. De junior suites zijn schitterende kamers met een groot kingsize bed en geweldig hoge plafonds. De kamers zijn een geslaagde mix van moderne en klassieke elementen. Het ontbijt is niet geweldig uitgebreid maar volstond ruimschoots voor ons. Liefhebbers van straffe koffie zijn er in hun element! Het hotel ligt op de Campo Santa Maria Formosa, op wandelafstand van San Marco en heeft ook een eigen aanlegsteiger voor gondels of taxiboten.

De Piazza San Marco is het drukste plein van Venetië. Aan het Dogenpaleis en de basiliek staan toeristen vaak in lange rijen aan te schuiven. Om deze drukte te vermijden raad ik aan om deze monumenten ’s morgens te bezoeken. De Campanile is voor de meeste mensen het bekendste herkenningspunt van de stad. Vanaf de klokkentoren heb je een schitterend zicht op de stad. Venetië is echter veel meer dan enkel San Marco. Persoonlijk vond ik het leuker om door de steegjes en straatjes van Castello of Cannaregio te dwalen. Je vind er niet de grote monumenten maar wel het authentieke en typische Venetië zonder al te veel toeristen. Mensen doen er hun boodschappen, hangen de was uit boven de steegjes, discussiëren in het park. Kortom: het leven zoals het is. Uren hebben wij er rondgeslenterd en genoten met op tijd een ijsje en een terrasje. Heerlijk!  Een andere aanrader is het eiland Murano. In 1921 werden de glasblazers uit veiligheidsoverwegingen (brandgevaar) verbannen van het hoofdeiland en gecentraliseerd op Murano.

’s Avonds zochten wij gewoon naar het restaurant met de meeste Italianen op het terras. Gegarandeerd dat de keuken goed is en dat de prijs meevalt. Iets toeristischer maar zeker een aanrader is de Osteria al Mascaron. Dit drukke en ietwat chaotisch aandoend restaurantje ligt in een zijstraat van de Campo Santa Maria Formosa. Reserveren kan geen kwaad want het kan er zeer druk zijn. De kaart is vrij beperkt maar het eten is lekker. De spaghetti vongole was om vingers en duimen bij af te likken.

Tot 22 november kan u in Venetië ook terecht voor de 53ste Biënnale. Kunstenaars en musici stellen er hun werken tentoon op talrijke locaties, de een al wat verrassender als de ander. Koen Vanmechelen, gouwgenoot en het meest bekend van "The Cosmopolitan Chicken Project", levert ook hier zijn bijdrage met zijn kunstwerk "Ring", op het eiland Isola Della Certosa.

Aarzel niet om deze prachtige stad te bezoeken. Wij hebben er in ieder geval van genoten!