Ik zou afgelopen weekend heel kort kunnen samenvatten; heerlijke champagne, lekker eten, veel zon en goed gezelschap!

Wij zijn zaterdagmorgen vrij vroeg vertrokken richting Damery voor ons eerste bezoek aan champagnehuis Casters. Wij waren duidelijk niet de enige Vlamingen... Casters heeft Limburgse roots en dat was duidelijk te merken en te horen.  Angèle en Johan lieten ons met plezier hun hele assortiment proeven.  Ze krijgen dan ook maar 1 keer om de 10 jaar een familiebezoek van ons.  De koffer vol geladen  vertrokken we dan richting Reims.

Reims ontgoochelde een beetje; het is een grote stad met een prachtige kathedraal en er zijn veel terrasjes en veel volk,  maar de sfeer ontbreekt.  ’s Avonds hebben we wel zeer lekker gegeten in restaurant “Le Millénaire”. Een echte aanrader! Het heeft zijn 1 Michelin ster zeker niet gestolen. De inrichting is op zijn Frans (zeer klassiek) maar wij hebben genoten! Voor een dégustatiemenu betaal je 50 euro.  Om een onbegrijpelijke reden sluiten de cafés om middernacht. Ik had me graag begeven naar de vertrekken van één of ander prachtig kasteel, maar de realiteit bracht mij naar het Mercure hotel. Na een laatste flesje champagne uiteraard…

Zondagmorgen daalden wij 180 meter af naar de kelders van Taittinger.  Het hele productieproces ga ik jullie niet uitleggen, maar het is toch interessant om weten dat iedere fles champagne eigenlijk een mengeling is van 3 jaar. Als het een uitstekend wijnjaar is, wordt er wel champagne van 1 jaar gemaakt ;  de Millésime. En die mochten wij nu net niet proeven …. 

Het was stralend weer en ik had,na het verplichtte flesje champagne, een kleine fietstocht gereserveerd in Mancy, een klein dorpje ten zuiden van Epernay. Volgens de vrouw aan de telefoon was het een makkelijke route, met maar 1 niveau. Lekker ontspannend flaneren tussen de wijnranken. Yeah right! Na 3 minuten duwde ik mijn mountainbike al de berg op. Blijkbaar  begrijpt niet iedereen dat wij geen bergen hebben in België of dat sommige mensen maar 2 keer in het jaar op een fiets zitten. Zwijg stil van een mountainbike . Iedereen fietste daar in wieleruitrusting, wij met gebreide Ugg’s en een sacoche aan ‘t stuur…. Het was een ongelofelijk mooie tocht, maar vrij inspannend. En weeral nergens een café te bespeuren om even uit te rusten. Dat hebben wij dan wel weer in België... Bij aankomst kregen wij dan wel een lekker glaasje van onze “champagneboer” Max. Volgens mij was hij opgelucht dat wij terug waren en hij zei al lachend dat de meeste toeristen met het busje naar boven gingen. De grapjas!  Maar de champagne smaakte en er was nog juist genoeg plaats in de koffer voor een laatste kistje. Voor de liefhebbers zal ik het adres doorgeven www.champagne-domimoreau.com