Dinsdag 1 november 2011

De laatste uren in Buenos Aires spendeerden wij in de wijk Recoleta en in de bank om geld te wisselen.

Recoleta is een aristocratisch aandoende wijk met mooie lanen, exclusieve winkels en één van de tophotels van de stad; de Alvear. Alle wegen lijken er te leiden de de Basilica del Pilar, een klein en mooi kerkje met ernaast een prachtig kerkhof. De Cementerio de la Recoleta, waar indrukwekkende grafmonumenten zij aan zij staan en plaats bieden aan meerdere stille bewoners. Hier word je niet zomaar onder de grond weggestopt maar krijgt uw kist een plaatsje in een heuse familietombe. De meeste kisten zijn gewoon zichtbaar vanaf de buitenkant. Een beetje vreemd en zelfs lugubber maar een perfect alternatief voor aarde en vuur. Er hing in ieder geval geen vreemd geurtje!

Nog even geld wisselen en een hapje eten vooraleer de taxi te nemen naar Jorge Newbery luchthaven. Was dit een kleine misrekening. Geld wisselen is zelfs in een grootstad als Buenos Aires geen evidentie. Bij Citibank werden wij gewoon weggestuurd (no cash!) en was het ook niet mogelijk om geld af te halen aan hun automaten. Gelukkig konden wij even later terecht in een wisselkantoortje. Even in en uit … NOT! Omdat er de komende dagen heel wat excursies contant te betalen waren, besloot ik om dadelijk maar 1.000 USD te wisselen. De leukerd achter de balie wou dit doen in 418 briefjes van 10 ARS of omgerekend 1, 67 EUR per briefje. Ik vermoed dat mijn gezicht boekdelen sprak toen hij dit vertelde. Hij ging in ieder geval naarstig op zoek naar wat grotere copures. Het werd een soort van Belgisch compromis; 31 briefje van 100 ARS en 108 van 10 ARS. Uiteindelijk duurde het bijna 1 uur vooraleer wij buiten waren. Net genoeg tijd om een taxi te nemen naar het hotel, de bagage op te halen en terug de taxi te nemen naar de luchthaven.

Vanuit Jorge Newbery luchthaven vertrekken vooral binnenlandse vluchten. De bagage op de lokale vluchten is gelimiteerd tot 15 kg per persoon. Met onze 19 en 23 kg zaten wij hier ruim boven maar gelukkig werden onze koffers zonder opmerkingen ingecheckt.

Na een vlucht van 2 uur kwamen wij aan in Trelew. Van de luchthaven was het nog een 45 minuten rijden tot hotel Territorio (http://www.hotelterritorio.com.ar) in Puerto Madryn, onze nieuwe thuis voor de komende 3 nachten. De chauffeur sprak zo goed Engels als wij Spaans. Na een 5-tal minuten besloten wij een eind te maken aan deze marteling door een algemeen zwijgen in acht te nemen. Zo’n gesprekken zijn nu eenmaal veel te vermoeiend!

Zelf waren wij ook redelijk vermoeid. Zoveel wandel-activiteit van de voorbije dagen is een bureau-getraind lichaam immers niet gewoon. Het avondeten werd overgeslagen voor platte rust.

Woensdag 2 november 2011

De overschakeling naar de Argentijnse tijd verloopt niet zo vlot. Wij waren weeral wakker rond een uur of 6. Tijd voldoende om te douchen, ontbijten en te wachten op de minibus die ons om 7u30 kwam ophalen voor de grote Peninsula Valdes tour gecombineerd met een namiddag en avond whale watching. Normaal ben ik geen voorstander van overvolle programma’s maar het lokale agentschap kon niet garanderen dat het weer op 3/11 walvis spotten zou toestaan. Laat dit nu de echte reden zijn van ons bezoek aan deze regio, dan begrijp je dat wij geen risico wensten te nemen en boekten alle excursies voor de woensdag.

De afstand van Puerto Madryn tot  Puerto Piramides bedraagt +/- 100 kilometer. Omdat wij ervoor gekozen hadden de hele eilandtour te maken, zouden wij in totaal 400 kilometer in een minibusje en deels auto zitten. In de voormiddag stonden de pinguïns en zeeleeuwen van het schiereiland op het programma. Wat was mij dat een klucht! 200 kilometer extra busje om 8 pinguïns (ik heb ze geteld!) en een 25-tal zeeleeuwen te zien … van achter een draad. Die zeebeesten lagen dan ook nog eens op 100 meter afstand. Gelukkig dat de aanwezige reisgenoten mijn sarcastische commentaar niet verstonden.

Terug in Puerto Piramides hadden wij 45 minuten voor de lunch. Geen probleem volgens de restauranthouder, als je maar voor het menu kiest. 45 minuten en een cola later stonden wij klaar voor de excursie. De lunch, ‘catch of the day’, is nooit op mijn bord verschenen.

Wat volgde maakte echter alles goed. In de Golfo Nuevo verzamelen elk jaar van juni tot december tot 1.500 walvissen om er te paren en hun jongen op de wereld te brengen.  Omdat de walvissen de aanwezigheid van mensen in bootjes gewoon zijn, komen zij vaak onbevreesd een kijkje nemen. Ik vroeg mij bij momenten af wie wie aan het bekijken was … wij de walvissen of de walvissen ons. Het was een super ervaring. Zeker de avondsafari, in een kleiner bootje met 16 passagiers, maakte een onuitwisbare indruk. De moeder walvissen zwommen met hun jong langs en onder het bootje, doken onder om op een meter van de boot opnieuw te verschijnen. Anderen sloegen met hun staart op het water of kwamen als acrobaten uit het water gesprongen. Indrukwekkend mooi! De mensen van het lokale agentschap www.titobottazzi.com spaarden geen enkele moeite om ons ten volle te laten genieten. Zij lieten de excursie een half uur uitlopen. De 8 pinguïns, 25  zeeleeuwen en 200 extra kilometer minibus waren al lang vergeten.

De retour naar Puerto Madryn was privé en hiervoor had men de lokale Vettel opgetrommeld. Op 45 minuten stonden wij terug in de lobby van ons het hotel. Het diner was de perfecte afsluiter van een schitterende namiddag. Het restaurant van het hotel kan ik trouwens ten zeerste aanbevelen.

Donderdag 3 november 2011

Omdat wij alle voorziene excursies op 1 dag gecombineerd hadden en ik paste voor een nieuwe rit van 400 kilometer naar de piguïnkolonie van Punta Tombo werd het een relaxe dag met bezoek aan Puerto Madryn. Om het kort en bondig samen te vatten: er is geen reet te zien op het het Ecocentro na. Dit kleinschalige maar moderne museum staat volledig in het teken van de zee en haar bewoners.

Het werd dus een dagje slenteren met de nodige terrasjes. ’s Avonds smaakte hun lamsvlees heerlijk.  Het weer was trouwens de hele dag perfect. Blauwe lucht en een aangenaam briesje. Ik vraag wij af in welke mate de eerdere voorspelling doelbewust  foutief was.

Vrijdag 4 november 2011

Na het ontbijt en check-out  werden wij om 11u15 opgehaald voor de transfer naar de kleine luchthaven van Trelew voor de vlucht naar Ushuaia. Uiteindelijk vertrokken wij met een kleine 2 uur vertraging naar Vuurland of Tierra del Fuego.

Het laatste deel van de vlucht was prachtig. De MD-80 van Aerolineas Argentinas vloog over de uitlopers van de Andes. De grillig gevormde en nog besneeuwde toppen vormen het decor voor de komende 3 dagen. Wij verblijven er niet in een hotel maar in de B&B Tierra de Leyendas (www.tierradeleyendas.com.ar). De ontvangst was er alvast hartelijk. De rest vertellen wij u later wel.