Woensdag 27 oktober 2010

Het grootste stuk van de rit van Bagatelle naar Wolwedans gaat door een monotoon landschap. Het doet mij een beetje denken aan de woestijn rond Las Vegas; niet echt spectaculair. Dit verandert opeens bij het naderen van de Tsarishogte Pass. Vanaf hier wordt het landschap veel dramatischer om over te gaan in het wondermooie Namib Rand Nature Reserve. Dit is een van de grootste particuliere natuurreservaten van Namibië en herbergt een aantal van de mooiste lodges van het land.

Om 14u30 kwamen wij aan in Wolwedans. Na registratie aan de centrale receptie werden wij met een jeep naar het Dune Camp gebracht waar wij de eerste 2 nachten zullen blijven. In het begin van de jaren negentig startte Albi Brückner met de aankoop van enkele schapenboerderijen om enkele jaren later te eindigen met een totaal van 13 stuks. Vervolgens liet hij alle omheiningen verwijderen om uiteindelijk te komen tot 1 gigantisch park. Er werd een tentenkamp gebouwd en het geheel werd genoemd naar één van de voormalige boerderijen: Wolwedans. Vandaag is het één van de mooiste lodges van Namibië en bestaat uit 4 delen: Dune Camp, Dune Lodge, Private Camp en Boulders Safari Camp. Zonder twijfel zullen er lodges zijn die nog luxueuzer zijn maar de combinatie van luxe en een onwaarschijnlijk mooie ligging maken Wolwedans uniek!

Zoals gezegd logeren wij de eerste 2 nachten in het Dune Camp in een 'tent'. De tenten worden opgetrokken op een houten platform en zijn voorzien van alle luxe; king size bed, volledig ingerichte badkamer, ligzetels op het zonneterras en dit alles in een koloniale stijl. In totaal zijn er 6 van deze tenten zodat er maximum 12 personen kunnen logeren.

Na een late lunch (dit is hier helemaal geen probleem) en het ons installeren in de tent vertrokken wij met een Frans koppeltje uit Parijs voor de al traditionele sundowner. Met een pintje bier en een aantal snacks genoten wij van een prachtige zonsondergang over de Namib.

's Avonds volgde misschien de nog wel grootste verrassing; het diner. Dit was af en van gastronomisch niveau. In het bijhorende restaurant werd een hoogstaand 4-gangendiner geserveerd met zeer lekkere Zuid-Afrikaanse wijnen.

Moe maar voldaan zochten wij ons hierna, met behulp van een zaklantaarn, een weg naar de tent. Het wordt hier 's nachts, voor het opkomen van de maan, pikkedonker. Morgen wordt weer een dag om naar uit te kijken: onze eerste ballooning ooit!

Donderdag 28 oktober 2010

Om 4u30 werden wij gewekt voor de tocht met de luchtballon. Wie de zonsopgang op deze manier wil beleven moet jammer genoeg vroeg uit de veren. Zeer pijnlijk voor avondmensen als ons! Een half uurtje later vertrokken wij met de zelfde Fransen naar de vertrekplaats, op 1 uur rijden van het Dune Camp. Het was vrij koud die ochtend, zelfs onder de speciale poncho die Greet aanhad. Wat daarna volgde was adembenemend. Een uur lang vlogen wij over de Namib Rand. Op dit moment van de dag, bij zonsopgang, zie je de kleuren constant veranderen. Woorden komen te kort om dit te verwoorden. Ik hoop dat de foto's voor zich zullen spreken. Bij landing stond een heus champagneontbijt klaar op mooi gedekte tafels. Naast de champagne was er koffie, thee, fruitsap, broodjes, croissants, verschillende soorten kaas en vlees, vis, eitjes en fruit. Het was een waardig slot van een geweldige excursie.

Rond 11u30 kwamen wij terug aan in het kamp. De rest van de dag gebeurde er niet meer te veel: lunchen, een boek lezen, de foto's bewonderen en gewoon genieten van de omgeving. Het viel ons wel op dat het een stuk warmer was dan de vorige dag. Mijn poging om blootvoets tot aan het restaurant te stappen (150 meter) moest ik binnen de korste keren stoppen. Niet te doen hoe heet dat zand kan worden!

Na de verrassing volgde de bevestiging. Het avondeten was weer gewoon supper. Het was een mooi slot van ons verblijf in het Dune Camp. Omdat ik geen 3 nachten kon boeken wegens volzet moeten wij morgen verhuizen naar de Dune Lodge.

Vrijdag 29 oktober 2010

Wat een ontwaken! Iets na half zeven werd ik gewekt door de zonsopgang, mooi zichtbaar vanuit bed in onze open tent. Als avondmens kon ik hier toch echt van genieten om daarna voor even terug in slaap te vallen. Ik zeg specifiek 'ik' omdat Greet van het hele gebeuren niets heeft meegekregen. Zij sliep rustig door met de zon in haar ogen. Om 8 uur werden wij terug aan het ontbijt verwacht. Voor de rest van de dag stond een safari op het programma met onze vaste gids Ben. Bij aankomst krijgt namelijk iedereen een vaste gids toegewezen die je gedurende het hele verblijf zal bijstaan.

Ben is een schitterende kerel uit het noorden van Namibië. De meeste mensen werken gedurende 6 weken om dan voor 2 weken terug naar huis te keren. Wolwedans zorgt voor transport naar Windhoek en vanaf hier moet iedereen zijn of haar plan trekken. Ben is trouwens niet zijn echt naam maar een gemakkelijke aanspreking. Wij Europeanen zouden nooit de Afrikaanse namen onthouden.

De uitstap was heel leuk. Ben wist dit heel tof te brengen, toverde de 'White Dancing Lady Spider' uit het zand, gaf de nodige uitleg over de aanwezige fauna en flora en toverde ons 's middags een heerlijke lunch op tafel. Het was vandaag nog een stuk warmer ten opzichte van gisteren.

Na de tour werden wij afgezet in de Dune Lodge. Hier namen wij afscheid van Ben. Alhoewel hij het niet zal lezen willen wij hem bij deze nog eens te bedanken voor de goede zorgen.

Dune Lodge heeft meer faciliteiten in vergelijking van Dune Camp. Zo is er bijvoorbeeld een zwembad(je) met zonnedek, een bar met bibliotheek en een lounge gedeelte. Alles ook weer in koloniale stijl. Er valt niets op aan te merken. Persoonlijk vind ik wel dat het prijsverschil van 100 euro per persoon per nacht aan de hoge kant is. Ik adviseer om die reden ook Dune Camp boven Dune Lodge zonder hiermee afbreuk te willen doen aan de Lodge.

Zaterdag 30 oktober 2010

Met spijt in ons hart namen wij afscheid van Wolwedans. Het waren 3 fantastische dagen in een adembenemende setting. Wolwedans is gewoon magisch! Toch konden wij niet vertrekken zonder de nodige ophef. Na het ontbijt realiseerde ik mij dat er terug zelf gereden moest worden maar waar heb ik die verdomde autosleutels toch maar gelegd?? Niet te vinden gewoon. Na een tijdje toch maar op mijn sokken naar Manfred, de kampverantwoordelijke, om te vragen of men de ladekasten van onze tent toch nog eens wou checken. Dit was mijn laatste hoop! Gelukkig bleken de sleutels in de lade van het nachtkastje te liggen. Wat een geluk. Ik wil niet weten hoe lang wij op een nieuw paar hadden moeten wachten!

Daarna vertrokken wij voor een lange rit naar Swakopmund aan de Atlantische Oceaan. Voor deze rit moet je zeker 6 uur voorzien. Hierdoor was het niet meer mogelijk om Sossusvlei te bezoeken. Jammer maar helaas. Ik zag het niet zitten om weer om 5u00 te vertrekken en 's nachts in Swakopmund aan te komen. Het geeft ons bij deze ook een reden om terug te keren naar Namibië.

De rit naar de kust gaat bijna volledig over onverharde wegen en het landschap wordt steeds desolater naarmate men van de Namib Rand richting oceaan rijdt. Onderweg stopten wij in Solitaire, één van de weinige plaatsen waar men kan tanken en iets eten. Het stelt absoluut niets voor. Solitaire is eigenlijk een tankstation met bijhorende shop, restaurant, bakkerij, camping en lodge. Gezien de strategische ligging stopt hier iedereen die onderweg is naar de kust of Sossusvlei.

Tegen 17u00 kwamen wij aan in Swakopmund waar wij de komende 3 nachten zullen logeren in de Cornerstone Guesthouse. Dit is een heel leuke B&B uitgebaat door Peter & Margot, Britten van afkomst. De ontvangst was hartelijk; wij kregen de nodige uitleg over het stadje, zij reserveerden het restaurant voor 's avonds en gaven ons de code van hun draadloos internet zodat ik deze blog zonder bijkomende kosten online kan zetten. 's Avonds aten wij in een pas geopend restaurant op de pier. Men serveerde er sushi en tapas. Het eten was zeer goed maar de service verliep nogal chaotisch. Hierbij druk ik mij nogal voorzichtig uit. Het hoort waarschijnlijk gewoon bij de opstart van een nieuw restaurant. Morgen staan er 2 excursies op het programma: in de voormiddag de 'Seal & Dolphin Cruise', namiddag een 2 uur durende quadtour door de imense duinen tussen Swakopmund en Walvisbaai.