Cuba is een hele leuke en speciale bestemming: prachtige natuur, (deels) vervallen koloniale steden, la Revolucion, duizenden schitterende oldtimers, Cohiba & Mojito, Che Guevara, Fidel & Raoul Castro, exotische stranden, … . Wij maakten er een rondreis van 23/11 tot 6/12/2009. Ruim 2.000 kilometer van Havana – Vinales – Cienfuegos – Trinidad – Santa Clara tot Varadero. Om het kort samen te vatten: Cuba es muy especial! Hieronder vinden jullie een persoonlijk relaas van een hele leuke trip.

Maandag 23/11:
Na een vlucht van ruim 12 uur landden wij om 22u00 in Havana. De douaneformaliteiten en het ophalen van de bagage gingen vrij vlot zodat wij rond 23u30 aankwamen in ons hotel, de NH Parque Central. Aan de zenuwachtige dame aan de receptie merkten wij dadelijk dat er iets niet pluis was. 5 minuutjes later meldde ze ons de kamer overboekt was. Omdat, moe als wij waren, wij geen zin hadden in een ellenlange discussie aanvaarden wij de compensatie: de eerste nacht in de Melia Cohiba, een mooie kamer voor de volgende 2 nachten in de Parque Central en een compensatie diner voor 2 personen. Terug de taxi in voor een transfer naar de Melia. Aangekomen bleek dat men nog geen bevestiging had van de Parque Central. Het duurde nog ruim een uur voordat wij in bed lagen. Cuba es muy especial!

Dinsdag 24/11:
Heerlijk ontbijt in de Melia, transfer naar de Parque Central en check in. Onze vakantie kon beginnen! Havana is een wonderlijke stad. Door een chronisch geldgebrek is ze zwaar in verval geraakt maar men heeft niet veel fantasie nodig om zich een beeld te kunnen vormen van haar vroegere glorie. De statige maar vervallen koloniale huizen ademen gewoon geschiedenis. Het is er heerlijk slenteren en verdwalen in de levendige straatjes. Havana moet je gewoon ondergaan en ervaren. Een klein deel van de oude stad (La Habana Vieja) is gerestaureerd met steun van de UNESCO en verklaard tot Werelderfgoed. De Calle Obispo, Plaza de San Francisco en de Plaza Vieja zijn schitterend gerestaureerd. Namiddag brachten wij een bezoek aan één van Hemingways favoriete bars: El Bodeguito del Medio. De mojito’s zijn er lekker en in combinatie met de live muziek zit de sfeer er al snel in. ’s Avonds lieten wij ons de gratis maaltijd smaken in restaurant Mediterraneo.

Woensdag 25/11:
Voormiddag stond een bezoek aan het Capitool en sigarenfabriek Partagas op het programma. Vooral naar dit tweede bezoek keek ik uit. De fabriek ligt links achter het Capitool. De inkom bedraagt 10 CUC (+/- 7,50 EUR) per persoon. Tijdens de rondleiding krijgt men een zicht op het hele productieproces, startend vanaf de selectie van de tabaksblaren. Het bezoek duurt een half uurtje en vliegt voorbij. Heel leuk! Enkel jammer dat fotograferen en filmen strikt verboden zijn. De fabriek produceert de meest bekende sigaren van Cuba waaronder Cohiba, Montecristo en Romeo y Julieta. Om 13u00 hadden wij afspraak met onze gids voor een begeleide rondrit in een oldtimer. Dit is een absolute aanrader. Het kost een 50 euro per persoon maar de ervaring is geweldig. Je bent ook vrij om het traject te kiezen. Omdat wij de vorige dag al een deel van Oud Havana bezocht hadden opteerden wij voor een rit over de Malecon en een bezoek aan de Plaza de la Revolucion en de verder afgelegen wijken van Havana. Zo recupereer je ook de taxikosten want het openbaar vervoer kun je niet nemen. De Malecon is de kustweg waar mensen samenkomen voor een babbel, om te vissen of een biertje te drinken. Iedereen kent deze weg van de nieuwsbeelden tijdens een orkaan waarbij het water hoog opspat tegen de betonnen wanden. Gelukkig scheen de zon. ’s Avonds regende het wel pijpenstelen. Heerlijk diner (visschotel met kreeft) in restaurant Café del Oriente op de Plaza San Francisco.

Donderdag 26/11:
Na het ontbijt ging het nog eens de stad in voor een wandeling. Op de Calle Obispo is er regelmatig straatanimatie in de vorm van zang en dans. Uiteraard! Als laatste bezochten wij het Museo del Ron, het Rummuseum. De rondleiding van 20 minuten is best interessant en eindigt met een kleine degustatie en een bezoek aan de shop. Greet vond er hele leuke mojito glazen en wou er dadelijk een hele reeks kopen. Ik had echter geen zin om hier de rest van de rondreis mee te slepen en zei dat we dit wel in Varadero zouden kopen. Indien niet zou ik wel terug rijden naar Havana om deze te kopen (+/- 170 km enkele reis). Om één uur moesten wij onze wagen ophalen. Naar Cubaanse gewoonte ging dit aan een gezapig tempo zodat wij om 14u00 klaar waren om te vertrekken naar de Vinales. Nu was het enkel kwestie om de weg te vinden. Cuba reizigers weten waarover ik het heb. Signalisatieborden staan er soms, meestal niet en zijn daarbij niet altijd even duidelijk. Wonder boven wonder lukte het ons om zonder noemenswaardige hindernissen de snelweg te vinden. Na een rit van ruim 3 uur kwamen wij aan hotel La Ermita. Samen met hotel Los Jazmines is dit het beste van het dorpje maar stel u er niet teveel van voor. Het comfort is heel ‘basic’ te noemen: verouderde kale kamers, kleine en simpele bedden, een tv uit 1956 maar met een propere badkamer. Je komt ook niet naar de Vinales voor de luxe en tv maar wel voor de natuurpracht. Buiten regende het nog maar eens pijpenstelen terwijl er binnen geen water op de kamer was. 50 pagina’s later in mijn boek was dit laatste euvel verholpen. Het waaide en regende nog steeds hard. Hopelijk zou het de volgende dag mooi weer zijn. Wij zouden graag gaan paardrijden en wandelen. ’s Avonds dineerden wij in het restaurant van het hotel. Het eten was correct alleen kregen onze tafelburen onze maaltijden terwijl wij een kwartiertje later de hunne mochten proeven. Voor mij werd het een stoofpotje in plaats van vis en Greet kreeg een andere variant van kip. Cuba es muy especial!

Vrijdag 27/11:
De zon schijnt! De vallei ligt er stralend bij in de ochtendzon. Des te stralender het landschap, des te schraler het ontbijt! Om 9u00 vertrokken wij samen met onze sympathieke tafelburen uit Israël (Edith & Gilad Kahana) per paard voor een tocht van 3 uur door een schitterend natuurdecor. Het land wordt hier nog met os en eg bewerkt, het planten van de gewassen is nog handenarbeid. De meeste Cubanen hier leven voor de extra’s dan ook grotendeels van het toerisme. Zij verhuren kamers en/of bieden thuis maaltijden aan. Je wordt er ook regelmatig over aangesproken op straat. Namiddag maakten wij een wandeling langs en door de velden, rookten een versgerolde sigaar van een lokale boer, dronken een kopje heerlijk straffe zelfgemaakte koffie en discussieerden over politiek met onze nog jonge gids. Openlijk zal men het regime niet afvallen maar tussen de regels kun je toch lezen dat men smacht maar verandering en meer vrijheid. Ik heb al veel landen bezocht waar een groot deel van de bevolking het minder goed heeft dan in Cuba. Hier heeft iedereen een dak boven zijn/haar hoofd, heeft elektriciteit, water en eten. De gezondheidszorg en het niveau van onderwijs gelden als één van de beteren in Midden-Amerika. Het ‘socialistische’ regime zorgt er ook voor dat deze basisbehoeften vervuld worden. Daarbuiten moet men zijn plan trekken. In de toeristische regio’s slagen de mensen hier heel goed in. Zoals eerder gezegd bieden zij gastenkamers en maaltijden aan, al dan niet (il)legaal. Cubanen zijn (noodgedwongen) echte plantrekkers. Deze vorm van kapitalisme wordt, in eigenbelang van het regime, oogluikend getolereerd. Dit is in ieder geval mijn persoonlijke interpretatie! ’s Avonds zijn wij samen met Edith & Gilad bij mensen gaan eten op aanraden van een werknemer van een hotel die op deze wijze ook weer een extraatje verdiende. Het is hun van harte gegund.

Zaterdag 28/11:
Naar deze dag keek ik niet bepaald uit. Vandaag gaat het vanuit de Vinales via Havana naar Trinidad, een rit die de hele dag in beslag zal nemen en die ons door Havana voert op zoek naar de goede weg richting Trinidad. ’s Morgens stopten wij nog even aan hotel Los Jazmines van waaruit je het mooiste zicht hebt op de vallei en het dorpje. In Havana ging het in eerste instantie wonderwel: laatste afrit (200 meter voor de autosnelweg letterlijk stopt), rechts aanhouden en volgen tot plaatjes Lenin Park. Op de T-splitsing links kiezen richting Lenin Park. In de buurt van dit park de grote baan links volgen wat de ring blijkt te zijn. Deze ZOU ons volgens alle plannetjes recht naar de Nacional moet voeren ware het niet dat de ringweg van 6 rijvakken plots verandert in een tweebaansvak zonder richtingaanwijzers. De ‘locals’ halen de zoekende toeristen er van op kilometers uit en binnen de kortste keren wordt u voorgesteld om u te begeleiden tot op de snelweg. Voor ons was dit niet anders. Een sympathieke jonge kerel toonde ons de weg van op de achterbank van onze wagen en loodste ons feilloos tot op de snelweg waar zijn lift terug al stond te wachten. Voor deze dienst verwachte hij een vergoeding van 45 CUC (+/- 35 euro) voor zijn taxi terug. Toen hij door had dat ik dit niet ging betalen (I’ll bring you back to the place we picked you up) vonden wij een compromis in 20 CUC. Een goede raad: vraag best op voorhand wat deze dienst u gaat kosten. In Cuba bestaan er voor de toeristen geen gratis diensten! Rond 17u00 kwamen wij aan in Trinidad en checkten in in hotel Iberostar. Dit is het beste hotel van de stad en een absolute aanrader. Na een verkwikkende douche zouden wij nog wat lezen op de kamer vooraleer te gaan eten. Uren later werden wij wakker en beslisten om het eten uit te stellen tot het ontbijt.

Zondag 29/11:
Trinidad is een parel van koloniale architectuur. Deze pittoreske stad met haar gekleurde huisjes en kasseien straten werd ook geklasseerd door de UNESCO als Werelderfgoed. Je kunt uren dwalen door de straatjes waar de kleuren veranderen met de stand van de zon, oldtimers staan te blinken en het leven zijn gezapige gangetje gaat. Het is hier heerlijk toeven. De foto’s spreken boekdelen. Neem ook vooral de tijd om nu en dan een terrasje te doen. ’s Avonds bleek het zorgvuldig uitgekozen restaurant te kampen met een elektriciteitspanne waardoor wij er niet konden eten. Binnen de 30 seconden werden wij aangesproken of wij interesse hadden om bij lokale mensen te eten. De vriendelijke man (Duniesky, tel. +53 52473881) garandeerde ons dat dit het beste adres van Trinidad was. Ondanks mijn voorbehoud bleek hij 100% gelijk te hebben. Het restaurant bevond zich op de gezellige patio van een rijhuisje en had plaats voor ongeveer 20 personen, waarvan de meeste ingenomen waren. De specialiteit van het huis, visschotel met volledige kreeft, smaakte overheerlijk. Reken op 15 CUC, net geen 12 euro per persoon. Schitterend!

Maandag 30/11:
Vandaag stond een uitstap naar Cienfuegos op het programma. Tijdens de rit van Havana naar Trinidad passeerden wij hier al maar hadden geen tijd om er te stoppen. Het is wijselijk om in Cuba niet in het donker te rijden. De onverlichte en soms slechte wegen worden gebruikt door voetgangers, fietsers en mensen met paard en kar. Samen met het gewone verkeer; vrachtwagens, bussen en auto’s verhoogt dit het risico op ongewenste contacten. Cienfuegos heeft twee attracties: het Parque José Marti met verschillende prachtige gebouwen en de chique wijk Punta Gorda. Hier staat het Palacio del Valle, een wondermooi paleisje dat nu dienst doet als restaurant. De laatste huizen zouden eigendom zijn van Fidel Castro. Wij hebben hem er in ieder geval niet gezien. Op de terugweg naar Trinidad stopten wij nog even aan de botanische tuinen, buiten het centrum van Cienfuegos. Neem het woord tuin met een korrel zout. Naar mijn mening is dit geen stop waard. 's Avonds diner in restaurant El Colonial waar de elektriciteitpanne verholpen bleek te zijn. Niet slecht maar minder goed dan de vorige avond.

Dinsdag 01/12:
Trinidad grenst aan de, ook door de UNESCO tot Werelderfgoed geklasseerde, Valle de los Ingenios. Deze regio was in het verleden een belangrijke leverancier van suikerriet. Een mooi overblijfsel van deze industrie vind je in Iznaga. Dagelijks, indien niet defect, vertrekt er een stoomtrein uit Trinidad die je in 1,5 uur tot Iznaga brengt. Het is een plezante excursie waardoor je de wagen eens op stal kan laten. Het treintje ‘tsjoekt’ langzaam door het groene landschap en levert mooie plaatjes op. Een aanrader! De excursie start om 9u30 en eindigt rond 15u00. Reserveren is niet verplicht maar het kan druk zijn op de trein. ’s Avonds gingen wij terug eten bij onze Cubaanse ‘vrienden’ thuis. Net als de vorige avonden dronken wij nog een biertje of een mojito op de trappen van de Plaza de la Musica waar iedere avond een live band typische muziek speelt. Probeer dit zeker eens mee te pakken tijdens uw verblijf in Trinidad. Veel interessanter en sfeervoller dan CNN op de hotelkamer.

Woensdag 02/12:
Vandaag staat de tweede lange rit op het programma. Van Trinidad via Santa Clara naar Varadero, de laatste halte tijdens onze rondreis. Voor vertrek nog even voltanken. Hier sprak een jongeman ons aan met de vraag of wij in Sancti Spiritus passeerden en hem daar zouden kunnen afzetten. Ik vertelde hem dat wij geen lifters meenamen. Die ontgoochelde blik in zijn ogen boorde dwars door mijn ziel. In Cuba is het openbaar vervoer een ware ramp. Overal zie je mensen liften om op hun bestemming te raken. Vaak is men uren onderweg. De eigen bevolking is verplicht lifters mee te nemen en het wordt enorm gewaardeerd als je dit als toerist ook doet. Zorg uiteraard dat je nooit losse en waardevolle zaken op de achterbank laat liggen indien je beslist om lifters mee te nemen. Voorkomen is beter dan genezen! Vooraleer ik de tank had volgegooid had ik al spijt van mijn antwoord. Ik ging terug om te vragen of hij nog meewilde. Zelden kreeg ik een grotere glimlach te zien als toen. Hij bleek in een hotel te werken en sprak behoorlijk goed Engels. Het was een aangename rit tot Sancti Spiritus. Vandaar ging het verder naar Santa Clara waar wij de Tren Blindado en de Plaza de la Revolucion bezochten. Op dit plein staat het monument ter ere van Ernesto Che Guevara. De revolutionair werd in 1967 vermoord in Bolivia. Het bijhorende mausoleum is klein maar een bezoekje waard. Na Santa Clara ging het in een ruk door tot Varadero waar wij ’s avonds arriveerden.

Donderdag 03/12 – Zondag 06/12:
In Varadero logeerden wij in de Iberostar Varadero. Dit all inclusive resort is een goed complex zonder meer. Met vijf sterren vind ik het persoonlijk iets te hoog gequoteerd maar het is zonder twijfel een van de betere adressen in Varadero. Alleen is dit type vakantie niet ‘my piece of cake’. Buiten de georganiseerde excursies (jeepsafari, catamarantocht, het dolfinarium, daguitstap naar Havana, …) zijn de mogelijkheden zeer beperkt. Wij bezochten er nog een mooi grottencomplex, het stadje Cardenas, het eigenlijke Varadero, lagen namiddag wat aan het zwembad en … reden uiteindelijk terug naar Havana om Greet haar glazen van Havana Club te kopen vermits deze niet te vinden waren in Varadero.

Cuba es muy especial!