Trip USA: nationale parken View photo report

Trip USA: nationale parken

Maandag 27 oktober - Zion NP

 
Leaving Las Vegas! Wij lieten de beschaving achter ons voor een weekje nationale parken. Eindbestemming van de dag was Bryce Canyon na een rit van 425 km. 
 
Gelukkig ging dit niet in 1 traject maar met stop in Zion National Park. Aan de inkom van het park kochten wij een 'annual pass' geldig voor alle nationale parken. Prijs: 80 USD voor de wagen en 2 inzittenden. Dit lijkt mij een meer dan correcte prijs.
 
Na de inkom reden wij naar het 'visitor center'. Hier werden wij op de meest boertige manier onthaald door de minst levenslustige figuur die wij ooit hebben ontmoet. Gelukkig voor de gast in kwestie ademt een mens automatisch. Anders had ie gegarandeerd al zijn kop gelegd. Droopy!
 
Zion is niet een echt een 'must have seen' park. Een leuke meenemer op weg naar Bryce maar als je in tijdsnood zit dan kan je dit zonder veel problemen links laten liggen. Later zou blijken dat dit voor ons het minst interessante park was.
 
Eindbestemming Bryce ligt in de staat Utah waar het 1 uur later is in vergelijking met Nevada. Dit maakte dat wij pas rond 20u00 toekwamen in ons hotel, Best Western Bryce Canyon Grand. Een oké hotel met grote kamers en zoals in alle Best Westerns gratis WiFi en ontbijt. Voor het avondeten werden wij doorverwezen naar het zusterhotel Ruby's Inn. No more fancy dinners maar stevige kost in de vorm van steaks en spare ribs.
 
 
Dinsdag 28 oktober - Bryce Canyon NP
 
De toegang tot Bryce Canyon National Park ligt op enkele kilometers van het dorp. Bryce Canyon in een schitterend park dat je op 2 manieren kan bezoeken. Met de wagen van uitkijkpunt tot uitkijkpunt of al wandelend. Van korte stukjes tot lange dagtochten. De langere tochten kunnen best pittig zijn gezien de hoogteverschillen maar de beloning in de vorm van prachtige panorama's maken dit de moeite waard. Wij maakten de combinatie van wagen en wandelen. Een andere optie is er voor de dagtoerist trouwens niet. 
 
Na de lunch in de Bryce Canyon Lodge, de enige verblijfsplaats in het park ging het richting Moab, strategisch perfect gelegen tussen Arches NP en Canyonlands NP. Een rit van ruim 450 km die veel langer duurde dan voorzien. De google maps berekeningen  blijken steevast optimistische simulaties. In realiteit mag je er ruim 25% bijtellen zonder rekening te houden met stops voor tanken, foto's, ea.
 
Ook nu kwamen wij een stuk na zonsondergang aan in de Best Western Plus Canyonslands Inn, uitvalsbasis voor de komende anderhalve dag. Diner in restaurant Zax voor een pizza en enkele Corona's.
 
 
Woensdag 29 oktober - Canyonlands NP
 
Deze regio wordt door de meeste toeristen met beperkte tijd (15 dagen en minder) niet aangedaan. Jammer! Canyonlands is een schitterend park. Met de wagen rijd je van punt naar punt. Op verschillende plaatsen kun je kleine wandelingen van een paar kilometer maken. Voor mensen met een beperking is dit een droom van een park. Op de wandelingen na is dit volledig toegankelijk.
 
In zijn geheel is het een soort van mini Grand Canyon. Wij hebben er enorm van genoten met een wel heel spannend einde.  
Bij vertrek in Moab hadden wij nog 1/4 tank benzine. Geen probleem voor de 33 mijl naar het visitor center en de ritjes in het park. Bleek dat een kleine misrekening! Nog voor terugkeer naar het visitor center sprong de brandstofmeter in reserve en hadden wij nog 43 mijl of een 70 km te gaan tot de eerstvolgende benzinepomp. De heenrit, bijna steeds bergop, had veel meer benzine verbruikt dan ik doorhad. Gelukkig ging het grootste deel van de terugrit logischerwijze in dalende lijn. Door de helft van de rit in neutraal af te leggen geraakten wij tot onze grote opluchting tot aan de pomp. Pfffff!
 
De opluchting werd met enkele biertjes doorgespoeld in het Mexicaans restaurantje Miguel's Baja Grill. Eenvoudig maar heel lekker.
 
 
Donderdag 30 oktober - Arches NP
 
Arches of bogen. Hieraan geen gebrek in dit park. Net zoals in de vorige parken is de ingang ook de uitgang van het park. Arches heeft enkele mooie rotsformaties en wij maakten er een leuke wandeling op het 'Devils Garden Trailhead'. Voor de liefhebbers zijn er nog pittigere opties.
 
Net zoals in Canyonlands kan je hier met een 4x4 offroad dieper het park in. Op toegewezen plaatsen is het toegestaan om te kamperen. Leuk park maar niet onvergetelijk.
 
Late namiddag vertrokken wij naar Bluff voor een rit van 170 km of 2,5 uur. Bluff City met 300 inwoners en verschillende eenvoudige hotels/motels lijkt zo weggelopen uit een filmdecor. Wij logeerden er in de Desert Rose Inn & Cabins, de uitzondering op eerder genoemde. De kamers in het nieuwe gedeelte waren de mooiste tijdens ons verblijf in de nationale parken.
 
Omdat het hoogseizoen voorbij was konden wij voor diner en ontbijt enkel terecht in het 'Twin Rocks Café': café, restaurant, souvenirwinkel en trading post, all in one. Porties waren enorm in hoeveelheid en calorieën. Amerika op zijn best!
 
 
Vrijdag 31 oktober - Valley of the Gods & Monument Valley
 
Ontbijt in Twin Rocks Café en vertrek naar de 'Valley of the Gods'. Trotter beschrijft dit als een verborgen pareltje. Een offroad tripje van een uur zonder fotostops. Bij ons duurt dat dus bijna 2 uur. De weg bestaat uit gravel en/of verharde aarde. Je hebt dus geen 4x4 nodig om er rond te rijden. Alleen bij zware neerslag is het traject niet berijdbaar voor gewone wagens. 
 
Het is een geweldige side trip op weg naar Monument Valley. De meeste toeristen rijden hier achteloos aan voorbij. Wij passeerden op 2 uur slechts 4 wagens. Zeker doen als u in de buurt bent! Ik hoop dat de opnames met de GoPro, op de motorkap gemonteerd, goed gelukt zijn. Dit zullen wij bij thuiskomst wel eens checken.
 
Monument Valley zelf is geen National Park maar een Navajo Tribal Park. Er was dus inkom (20 USD) te betalen. Het park is eigenlijk een veelvoud waard. Iedereen heeft ooit wel eens een cowboy film gezien die hier werd opgenomen. De indrukwekkende rotsformaties in een woestijn van rood, geel en oker is gewoon adembenemend. Het was dan ook niet verwonderlijk dat wij pas tegen zonsondergang vertrokken richting Grand Canyon, een rit van nog enkele uren in het duister van de VS. Zeker de laatste 40 kilometer door de bossen van Kainab National Forest zijn aan de pikdonkere kant. 
 
Check in in hotel Best Western Squire Inn dat over een fine dining restaurant beschikt, dixit de check in bediende. Ik weet niet wat haar perceptie van fine dining is maar thuis krijg je deze bordjes terug naar uw kop gesmeten. Sergio zou zeggen: 'hier wordt een mens niet vrolijk van'. Laat dit nog een understatement zijn.
 
Gelukkig was de dame wel zo vriendelijk om onze economy kamer met twijfelaar kosteloos te upgraden naar een standaard kamer met 2 queen bedden. 
 
 
Zaterdag 1 november - Grand Canyon NP
 
Het bekendste park van de Verenigde Staten en zeker en vast indrukwekkend. Alleen bezoekt het niet zo makkelijk. Je hebt er 3 mogelijkheden. Maak er een vlucht per helikopter of vliegtuig, maak een tour met de shuttle bus vanaf het visitor center of doe de self drive via de Desert View Scenic Drive. Vliegen was zelfs geen optie omwille van een enorme sterke wind. Zelfs het maken van een selfie was een hachelijke onderneming. Bij momenten durfden wij gewoon niet uit schrik dat de telefoon zou gaan waaien.
 
Optie 2 met de busjes kwam niet in aanmerking waardoor wij kozen om zelf te rijden. Deze self drive volgt overigens een compleet ander traject dan de route van de bus. Wij weten dus niet wat wij gemist hebben. In ieder geval wel het lawaai van schoolklassen en overenthousiaste toeristen.
 
De Grand Canyon is een beetje zoals in VS: gigantisch in afstand, weidsheid en proporties. Leuk maar het zal onze top 3 van de nationale parken niet halen.
 
Omdat de wind bleef aanhouden en het weigerde om voldoende op te klaren, hielden wij het in de vroege namiddag voor bekeken en vertrokken richting Kingman, een ongezellig stadje op de Historic Route 66. 
 
Onze buik vol van fine dining vroegen wij in het hotel naar een goed Italiaans restaurant. Het was niet slecht maar in Genk zou deze Italiaan toch niet al te veel werk hebben. De oprechte vriendelijkheid van de dienster was wel een enorme plus.
 
Slapen en wegwezen uit dit gat. Hier - en op vele andere plaatsen in de VS - wil je echt niet geboren worden!
 
 
Zondag 2 november - Joshua Tree NP
 
Een dot van een nationaal park, onterecht door vele toeristen amper bezocht. Het eerste wat wij leerden was dat de coverfoto van de album "The Joshua Tree" van U2 niet in dit park gemaakt werd maar wel in Dead Valley. 
 
Het park kun je in het zuiden en het noorden bezoeken. Om de mooiste locaties te zien moet men de noordkant nemen. Komende van Kingman maakt dit in tijd geen wereld van verschil. Vandaar dat wij ook kozen voor de noordelijke route.
 
De dame van het visitor center was compleet tegenovergesteld van droopy uit Zion. Vriendelijk, in detail en met veel goede raad. 
 
Aan boompjes geen gebrek hier. Het hoogtepunt werd echter behouden tot het laatst. Het had er alle schijn van dat het bezoek aan de dam een fait divers zou zijn tot er plots enkele 'bighorns' opdoken. Deze uiterst schuwe dieren vertonen zich niet snel in de aanwezigheid van mensen maar de lokroep van het malse gras aan de dam bleek aantrekkelijker dan een tiental toeristen. Het spektakel duurde een 20 minuten tot familie Klepkes ten tonele verscheen: 2 volwassen en 3 rotjong met een hoop kabaal. Een van de kleine debielen wist niet beter dan op de beestjes af te stappen al schreeuwend naar zijn achterlijke ouders die dit toelieten. Meer nog: de kleine aap werd nog gestimuleerd ook. 
 
Omdat ik deze boeren de kop niet wou inslaan verkozen wij wijselijk het hazepad. Foutje! Ik wou ze eigenlijk wel degelijk de kop inslaan maar het aantal getuigen was te groot.
 
Zoveel onrecht werd dadelijk gecompenseerd. Pas vertrokken van de parking kruiste een coyote de weg. Het nieuwsgierige beestje nam alle tijd en bestudeerde ons eens goed vooraleer te vertrekken. Schitterend! Op een uur tijd zagen wij 2 beesten die wij nog nooit eerder in het wild zagen.
 
Met een brede smile reden wij het park uit richting Palm Springs. Terug in de beschaving na 7 prachtige dagen in de nationale parken van de Verenigde Staten. Ons hotel Desert Isle Resort bleek een complex van appartementen voorzien van alle comfort. Goed voor 1 nachtje.