Zaterdag 17 april; We zouden op dit moment richting België moeten vliegen, maar zitten nog steeds op een terras in Valencia. Geen vlucht, geen trein, geen bus, geen huurauto,…. Enkel een paar lekkere flessen cava.  We konden het slechter hebben getroffen. Maar enkele prangende keuzes dringen zich op: Welke kledingsstukken kunnen we nog delen? wie slaapt bij wie de komende dagen? Vinden we een vriendelijke Spanjaard met een heeeeeeeeeeeele grote auto? Wie zijn VISA saldo is nog ok? Al onze batterijen zijn plat en wie kriebelt wie ;-) ? En zullen we de zon nog zien deze vakantie? Want 9 graden en een beetje motregen zijn we nu echt beu!
Voor de rest is Spanje een groot avontuur voor degenen die de taal niet kennen : alles is gratis ofwel Gracias. Het vrouwentoilet is de deur met de H van Henoritas. Maar goed dat haar geschiedkundige kennis beter is.  Een andere reispartner kent enkel het Chileens Spaans van een ex-vriendje, maar daar kom je niet ver mee voor middernacht. Gracias! Dankzij onze beroepsfotograaf met al haar lenzen (breedhoek, télé, kikker en vogel,….) haalden we het maximum uit onze wandeltochten. De gids had tijd om alles in 3 talen uit te leggen. Valenciaans, Spaans en nog zoiets; we denken Engels.
Omdat we dit jaar eens een volledig beeld wilden hebben van een grootstad, hebben we fietsen gehuurd (met gids). Dit wegens mijn gebrek aan oriëntatiegevoel, de lengte van Mini’s benen, ons groot geheim, Ulrike’s conditie, Greet’s drankprobleem en Griet volgt toch altijd. Willen of niet.
Enfin, we hebben de stad goed leren kennen. Valencia is dikwijls veroverd oa door de Moren, Christenen, Romeinen, Moslims, Spanjaarden,… In 1957 was er een grote overstroming en hebben ze beslist om de rivier Turia om te leiden rond de stad.  In de droge rivierbedding hebben ze een prachtig park aangelegd. Verschillende architecten hebben een bepaald gebied mogen ontwerpen met oa verschillende musea, voetbalvelden, speeltuinen, fietspaden,… Heel goed gevonden en aangenaam vertoeven in zo’n grote stad.  Wij bezochten het Océanografic.
Onze sympathieke gids Estella verplichtte ons om de locale drank te proeven : Aqua de Valencia. Hier zit alles in behalve water. Na 2 glazen verwaterden de jaartellen zeer snel. En de sinaasappelen moesten we toch geproefd hebben in deze ‘zonovergoten’ stad….
Welke reisagent belt dan zijn klanten om te zeggen dat er een stofwolk van een Ijslandse vulkaan boven Noord  Europa hangt op een toon van - Hoe jullie weten van niets? Domme kiekens! -  Probeer maar eens een Engelse post te vinden op tv. Een paar extra dagen Valencia, who cares? Wij waren aan het genieten en kenden de stad nu met haar super gezellige pleintjes. Een paar echte aanraders om lekkere tapas te eten zijn zeker deze 2 restaurants; Sagardi aan de Plaza de la Reina en Lolitas & Sibaritas aan de Kathedraal. Zeer goed!
Maar uiteindelijk hebben we toch maar beslist voor de zekerheid om thuis te geraken en een slachtoffer gevonden die ons in Barcelona is komen oppikken met de auto. Waarvoor hartelijk dank Dirk en ASL natuurlijk voor de logistieke ondersteuning..…
Christel